صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1748

1. ز بس به کشتن من تیغ مایل افتاده است

2. هزار مرتبه در پای قاتل افتاده است

3. چو گردباد به گرد سر زمین گردم

4. که به افتادگی من مقابل افتاده است

5. به بال همت گردون نورد من بنگر

6. به این مبین که مرا رخت در گل افتاده است

7. هزار مرحله از کعبه است تا در دل

8. دلت خوش است که بارت به منزل افتاده است

9. غرض ز صحبت دریا کشاکش است چو موج

10. وگرنه گوهر تمکین به ساحل افتاده است

11. زبان شمع مگر مصرعی ز صائب خواند؟

12. که باز شور قیامت به محفل افتاده است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تا دل هرزه گرد من رفت به چین زلف او
* زان سفر دراز خود عزم وطن نمی‌کند
شعر کامل
حافظ
* گر چه لبم نامه سربسته ای است
* نامه واکرده بود رنگ من
شعر کامل
صائب تبریزی
* صد غنچهٔ دل از نفس ما شکفته شد
* هر جا که چون نسیم سحر پا گذاشتیم
شعر کامل
رهی معیری