صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2100

1. چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟

2. داغ از میان سوختگان دست من گرفت

3. از چاک پیرهن چه قدر وا شود دلش؟

4. دستی که فال عیش ز چاک کفن گرفت

5. در نار باغ سینه حلاوت نمانده است

6. امروز دست ازوست که سیب ذقن گرفت

7. در سنگلاخ دهر چه پاسخت کرده ای؟

8. آیینه روشنی ز جلای وطن گرفت

9. صائب همین بس است که در سلک شاعران

10. طالب نمی کند به سخن های من گرفت

11. کلکم به یک صریر سواد سخن گرفت

12. بلبل به زور ناله سراسر چمن گرفت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* کمال است در نفس انسان سخن
* تو خود را به گفتار ناقص مکن
شعر کامل
سعدی
* عشق یکرنگی تقاضا می کند وین روشن است
* ورنه شمع آتش چرا زد همچو خود پروانه را
شعر کامل
جامی
* ندارم گر چه در خرمن پر کاهی، به این شادم
* که رزق خوشه چین باشد زبان گندمین از من
شعر کامل
صائب تبریزی