صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2332

1. شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می برد

2. صبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد

3. آن که بر خار سر دیوار حسرت می کشید

4. این زمان از گلشن او گل به دامن می برد

5. یک سراسر رفت و در گلزار قحط دل فکند

6. طفل ما از بوستان بلبل به دامن می برد

7. از سرکوی دلاویزش صبا در بوستان

8. خار و خس می آورد، سنبل به دامن می برد

9. عمرها رفت و صبا از تازگیهای سخن

10. گل زخاک طالب آمل به دامن می برد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز بس که مهر تو با این و آن یقین دارم
* به دوستی تو با کائنات کین دارم
شعر کامل
محتشم کاشانی
* پیری اگر چه گوهر دندان ز من گرفت
* شادم که بی نیاز مرا از خلال کرد
شعر کامل
صائب تبریزی
* از هر چه می‌رود سخن دوست خوشترست
* پیغام آشنا نفس روح پرورست
شعر کامل
سعدی