صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2407

1. خاطر آزرده را سیر گلستان می گزد

2. شور بلبل، خنده گل، بوی ریحان می گزد

3. موسی از شرم صفای ساعد سیمین او

4. همچو طفلان آستین خود به دندان می گزد

5. هر که را افتاد بر لبهای میگون تو چشم

6. تا شکرخند قیامت لب به دندان می گزد

7. آسمان را دل نسوزد بر شکایت پیشگان

8. دایه بیزارست از طفلی که پستان می گزد

9. (برق می خواهد به من تعلیم بیتابی دهد

10. شعله شوق مرا تحریک دامان می گزد)

11. تا زکف داده است صائب دامن وصل ترا

12. گاه پشت دست و گاهی لب به دندان می گزد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* شقایق جامه بر تن چاک میزد
* ز شوق او کله بر خاک میزد
شعر کامل
عبید زاکانی
* شیرینی لب تو چه گویم که وصف آن
* گر بر زبان خامه رود نی شکر شود
شعر کامل
کمال خجندی
* سیل دریا دیده هرگز برنمی گردد به جوی
* نیست ممکن هر که مجنون شد دگر عاقل شود
شعر کامل
صائب تبریزی