لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2522

1. هر که قطع راه مطلب در رکاب دل کند

2. هفتخوان چرخ را چون آه یک منزل کند

3. خاک در دستش بود، چون باد، هنگام رحیل

4. هر که اوقات گرامی صرف آب و گل کند

5. هر که می داند به سعی این راه را نتوان برید

6. خواب در هر جا که سنگینی کند منزل کند

7. از میان حرص هیهات است بگشاید کمر

8. مور اگر از خوشه چینی خرمنی حاصل کند

9. از جواب تلخ در میزان همت کمترست

10. بحر را منعم اگر در دامن سایل کند

11. آفت سرسبزی از مور و ملخ افزونترست

12. دانه ما خواب آسایش مگر در گل کند

13. خودنمایی در میان بحر کردن مشکل است

14. موج ازان صائب تلاش صحبت ساحل کند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* هر جامه که بر قامت عشاق بریدند
* عشق تو به سر پنجه قدرت کفنش کرد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* شقایق بر سر هر کوه چون رخسار دلبر شد
* بنفشه بر لب هر جوی چون زلفین جانان شد
شعر کامل
امیر معزی
* من قدم بیرون نمی‌یارم نهاد از کوی دوست
* دوستان معذور داریدم که پایم در گلست
شعر کامل
سعدی