صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2557

1. گر جلا آیینه های تیره را نم می کند

2. عاشقان را هم می گلرنگ خرم می کند

3. می کند در سخت رویان صحبت نیکان اثر

4. سنگ را فرهاد شیرین کار، آدم می کند

5. می کند بیگانه وحشت آشنایان را زهم

6. چشم شوخ از سایه مژگان خود رم می کند

7. در گلستان جلوه مستانه آن شاخ گل

8. سرو را در چشم قمری نخل ماتم می کند

9. می کند جا در دل معشوق پیچ و تاب عشق

10. ریشه جوهر در دل فولاد محکم می کند

11. در ضمیر خاک خواهم غوطه چون قارون زدن

12. گر چنین پشت مرا بار گنه خم می کند

13. زندگی خواهی، خموشی پیشه خود کن که شمع

14. عمر خود را از زبان آتشین کم می کند

15. می شوند از گرمخونی دوست صائب دشمنان

16. کار روغن در چراغ لاله شبنم می کند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* دامن شادی چو غم آسان نمی آید به دست
* پسته را دل می شود خون تا لبی خندان کند
شعر کامل
صائب تبریزی
* به جانب سفر آن تُرک تندخو رفتست
* خبر دهید مرا کز کدام سو رفتست
شعر کامل
جامی
* جفا مکن که نماند جهان و هرچه دروست
* وفا و صحبت یاران مهربان ماند
شعر کامل
سعدی