لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2648

1. در چمن چون حرف آن بالای موزون می رود

2. سرو چون دزدان ز راه آب بیرون می رود

3. دیده اهل بصیرت کاروانگاه بلاست

4. هر که زخمی می خورد، از چشم ما خون می رود

5. عشق بالا دست از معشوق دامن می کشد

6. ناقه لیلی عبث دنبال مجنون می رود

7. دانه ای در صیدگاه عشق بی رخصت مچین

8. کز بهشت آدم به یک تقصیر بیرون می رود

9. آهوانش در سواد چشم خود جا می دهند

10. هر که صائب از سواد شهر بیرون می رود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* غبار تن نگیرد دامن دلهای قدسی را
* قفس بر مرغ وحشی شهپر پرواز می گردد
شعر کامل
صائب تبریزی
* خاکساری که به خواری به جهان ننگرد او
* بر سرش خاک که از خاک بسی خوارتر است
شعر کامل
عطار
* هشیار به هنگامۀ محشر نتوان رفت
* ای کاش که از سایۀ تاکم گذرانند
شعر کامل
حزین لاهیجی