لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2717

1. دل ز احیای شب دیجور روشن می شود

2. زین جواهر سرمه چشم کور روشن می شود

3. خویش را زیر و زبر کن کز فروغ آفتاب

4. بیشتر ویرانه از معمور روشن می شود

5. از خط شبرنگ می گردد نمایان آن دهن

6. راه این تنگ شکر از مور روشن می شود

7. با دل آزاری نگردد جمع حسن عاقبت

8. ز آتش آخر خانه زنبور روشن می شود

9. با دل سنگین نیم از رحمت حق ناامید

10. کز چراغان نجلی طور روشن می شود

11. شمع بی فانوس می سازد دل ما را سیاه

12. دیده ما از رخ مستور روشن می شود

13. شمع کافوری ندارد سود بر روی مزار

14. صائب از نور عبادت گور روشن می شود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* چو تا با من سخن گویی ز شادی
* چو مرزنگوش گردم سر به سر گوش
شعر کامل
ظهیر فاریابی
* قرب نیکان را نمی باشد سرایت در بدان
* کز شکر شیرین نگردد چون بود بادام تلخ
شعر کامل
صائب تبریزی
* باغ‌ من هست آن نگارینی‌ که اندر عشق اوست
* رنگ من چون شنبلید و اشک من چون ارغوان
شعر کامل
امیر معزی