صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2866

1. مگر قسمت مرا زان تیغ زخمی تازه می گردد؟

2. که زخم کهنه ام بی بخیه از خمیازه می گردد

3. بساط پرتو خورشید و مه برچیده خواهد شد

4. به این دستور اگر حسن تو بی اندازه می گردد

5. مکن از ماندگی اندیشه، پا مردانه در ره نه

6. که از صدق طلب سنگ نشان جمازه می گردد

7. زجمعیت پریشان می شوم، سی پاره را مانم

8. زهم پاشیدن صحبت مرا شیرازه می گردد

9. مکن زنهار دور از آستان خویش صائب را

10. که از بلبل گلستان صاحب آوازه می گردد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* صحرای عدم لاله ستان شد چو شهیدان
* با داغ تو رفتند به خون غرقه کفن ها
شعر کامل
جامی
* تن آدمی شریف است به جان آدمیت
* نه همین لباس زیباست نشان آدمیت
شعر کامل
سعدی
* ای روی تو راحت دل من
* چشم تو چراغ منزل من
شعر کامل
سعدی