لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2909

1. اگرچه نطق در هر نکته صد تنگ شکر دارد

2. ولی شهد خموشی در نظر شان دگر دارد

3. زطوق بندگی راه نفس شد تنگ بر قمری

4. همان سرو از رعونت دست تمکین بر کمر دارد

5. مصور را کند بی دست و پا حسنی که شوخ افتد

6. نشد نقشی درست از روی او آیینه بردارد

7. زبی برگی نکردم روی خود را تلخ، تا دیدم

8. که بیش از فلس زیر پوست ماهی نیشتر دارد

9. میسر نیست دنیا دار را تحصیل آگاهی

10. نی از سیر مقامات است غافل تا شکر دارد

11. فزود از خط مشکین آب و رنگ لعل سیرابش

12. که زیر سبزه این آب روان حسن دگر دارد

13. نشست از خاطرم گرد غمی بخت سیه صائب

14. چه حرف است این که ابر تیره باران بیشتر دارد؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* از نگاهی می دهد جان چشم او عشاق را
* نرگس بیمار اینجا کار عیسی می کند
شعر کامل
صائب تبریزی
* همچو بوی گل که در آغوش گل از گل جداست
* هم برون از عالمی، هم در کنار عالمی
شعر کامل
صائب تبریزی
* شکوفه با ثمر هرگز نگردد جمع در یک جا
* محال است این که با هم نعمت و دندان شود پیدا
شعر کامل
صائب تبریزی