صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 297

1. می کشد هر لحظه بزم تازه ای بر روی ما

2. داغ دارد جام جم را کاسه زانوی ما

3. سایه زخم دورباش از وحشت ما می خورد

4. جوهر شمشیر داند سبزه را آهوی ما

5. می پرد شم حباب ما همان از تشنگی

6. گر چه پیوسته است با دریای رحمت، جوی ما

7. می توان بر خاک خون آلود ما کردن نماز

8. آب شمشیر شهادت داده شست و شوی ما

9. گر چه در مصر فراموشی مقید مانده ایم

10. می رسد چون جامه یوسف به کنعان بوی ما

11. آن که از پهلوی چرب ما چراغش نور یافت

12. می کند پهلو تهی امروز از پهلوی ما

13. غنچه دلگیر ما را برگ شکرخند نیست

14. ای نسیم عافیت، شبگیر کن از کوی ما

15. تازه دارد چهره خود را به آب تیغ کوه

16. داغ دارد باغبان را لاله خودروی ما

17. بلبل ما از گرفتاری ندارد شکوه ای

18. خنده گل می کند چاک قفس بر روی ما

19. ناله جغدست در گوشش نوای عندلیب

20. هر که صائب آشنا گردد به گفت و گوی ما


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* مکن بد که بد بینی از یار نیک
* نیاید ز تخم بدی بار نیک
شعر کامل
سعدی
* ناگشوده گل نقاب آهنگ رحلت ساز کرد
* ناله کن بلبل که گلبانگ دل افکاران خوش است
شعر کامل
حافظ
* سیلی از گریهٔ من خاست ولی می‌ترسم
* که بلایی رسد آن سرو سهی بالا را
شعر کامل
فروغی بسطامی