صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3427

1. جگر پاره اگر مایده خوانم شد

2. چشم شور فلک سفله نمکدانم شد

3. تنگدل داشت پریشانی پرواز مرا

4. غنچه گشتم، قفس تنگ گلستانم شد

5. دست شستم ز جهان، آب حیاتم گردید

6. پا نهادم به هوا، تخت سلیمانم شد

7. تا درین عالم پرشور نظر کردم باز

8. تخته مشق دو صد خواب پریشانم شد

9. خامشی از سگ گیرنده کمینگاه بلاست

10. نیستم ایمن اگر نفس به فرمانم شد

11. از خودی بود به من دامن صحرا زندان

12. رفتم از خویش برون، شهر بیابانم شد

13. رود نیلم به مکافات عزیزی بخشید

14. چهره نیلی اگر از سیلی اخوانم شد

15. کرد از تهمت اگر مصر غبار آلودم

16. دامن پاک، کلید در زندانم شد

17. صائب از خامه من سنبل تر می ریزد

18. تا دل آشفته آن زلف پریشانم شد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* از تواضع افسر خورشید زرین گشته است
* کم نمی گردد فروغ گوهر از افتادگی
شعر کامل
صائب تبریزی
* به خدا اگر بمیرم که دل از تو برنگیرم
* برو ای طبیبم از سر که دوا نمی‌پذیرم
شعر کامل
سعدی
* پخته شو تا روز محشر ایمن از دوزخ شوی
* ورنه عود خام را در کار مجمر می کنند
شعر کامل
صائب تبریزی