صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3549

1. هرکه خامش شود از حادثه آزاد بود

2. خنده کبک دلیل ره صیاد بود

3. ده زبانی به بلای سیهت اندازد

4. لوح تعلیم بس از شانه شمشاد بود

5. دست گردون پر و بالم شکند چون جوهر

6. اگر آرامگهم بیضه فولاد بود

7. داغ رشک است که در خون جگر غوطه زده است

8. این نه لاله است که بر تربت فرهاد بود

9. چون صبا گرد سراپای چمن گردیدم

10. غنچه ای نیست که نیمی ز دلش شاد بود

11. صائب از طبع خدا داد جهان گلشن ساخت

12. چشم بد دور ز حسنی که خداداد بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ای عشق پیش هر کسی نام و لقب داری بسی
* من دوش نام دیگرت کردم که درد بی‌دوا
شعر کامل
مولوی
* تفاوتی نکند قدر پادشایی را
* که التفات کند کمترین گدایی را
شعر کامل
سعدی
* چرخ را آرامگاه عافیت پنداشتم
* آشیان کردم تصور ،خانه صیاد را
شعر کامل
صائب تبریزی