صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3678

1. ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گردد

2. زمین سوخته روشن به یک شرر گردد

3. چنان که می شود آتش بلند از دامن

4. ز نامه شوق ملاقات بیشتر گردد

5. بود حلاوت عشاق در گرفتاری

6. ز بند، حوصله نی پر از شکر گردد

7. شود ز هاله کمربسته حسن ماه تمام

8. ز طوق فاختگان سرو دیده ور گردد

9. خط مسلمی آفت است گمنامی

10. سیاه روز عقیقی که نامور گردد

11. ز دست دامن آوارگی مده زنهار

12. که تنگ دامن صحرا ز راهبر گردد

13. غریب نیست شود مشک، اشک خونینش

14. ز دور خط تو هر دیده ای که برگردد

15. به زیر پای کسی کز سر جهان خیزد

16. فلک چو سبزه خوابیده پی سپر گردد

17. حضور صافدلان زنگ می برد از دل

18. که آب، سبز محال است در گهر گردد

19. عرق به دامنم از چهره پاک خواهد کرد

20. ز اشتیاقم اگر یار باخبر گردد

21. مکن به ریختن خون ز چشم تر امساک

22. که خون مرده دلان خرج نیشتر گردد

23. دلم ز چین جبینش چو بید می لرزد

24. سفینه مضطرب از موجه خطر گردد

25. شود گشادگیش قفل بستگی صائب

26. ز هر دری که گدا ناامید برگردد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* نالیدن بلبل ز نو آموزی عشق است
* هرگز نشنیدیم ز پروانه صدایی
شعر کامل
حزین لاهیجی
* هر کجا غم نیست، آنجا زندگانی مشکل است
* زین سبب آدم به تعجیل از بهشت آمد برون
شعر کامل
صائب تبریزی
* با خیال یار صحبت داشتن خوش دولتی است
* می برم غیرت بر آن عاشق که تنها می شود
شعر کامل
صائب تبریزی