صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3696

1. ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردد

2. اگر بخیل به مستی کریم می گردد

3. به جد و جهد اگر گرگ گوسفند شود

4. شریر هم به ریاضت سلیم می گردد

5. ز بیکسی به دل صاف من غباری نیست

6. گهر عزیز شود چون یتیم می گردد

7. سپند ریشه دوانید در دل آتش

8. چه وقت اختر ما مستقیم می گردد؟

9. در آن ریاض غمینم که غنچه پیکان

10. شکفته از دم سرد نسیم می گردد

11. دل از گشودن لب می شود تهی از درد

12. ز رخنه ملک اگر مستقیم می گردد

13. به چشم کم منگر در گناه اندک خویش

14. که هرچه خرد شماری عظیم می گردد

15. مده به خلوت دل راه خنده را صائب

16. که پسته را دل ازین ره دونیم می گردد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز نقش خط که به رخسار ارغوان زده ای
* رقم به خون من ای نازنین جوان زده ای
شعر کامل
حزین لاهیجی
* جای شادی نیست زیر این سپهر نیلگون
* خنده در هنگامه ماتم نمی باید زدن
شعر کامل
صائب تبریزی
* جهان آفریننده یار منست
* سر اختر اندر کنار منست
شعر کامل
فردوسی