صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 372

1. گل اندامی که می دادم به خون دیده آبش را

2. چسان بینم که گیرد دیگری آخر گلابش را؟

3. در آغوش نسیم صبحدم بی پرده چون بینم؟

4. گل رویی که من وا کرده ام بند نقابش را

5. به دست غیر چون بینم عنان طفل خودرایی

6. که وقت نی سواری می گرفتم من رکابش را؟

7. به خونم زد رقم، تا با قلم شد آشنا دستش

8. پریرویی که می بردم به مکتب من کتابش را

9. نهالی را که من چون تاک پروردم به خون دل

10. چسان بینم به جام دیگران صائب شرابش را؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گویند به هم مردم عالم گله خویش
* پیش که روم من که زعالم گله دارم؟
شعر کامل
صائب تبریزی
* جهان‌آفرین تا جهان آفرید
* سواری چو رستم نیامد پدید
شعر کامل
فردوسی
* نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اند
* زلف و رخت ز نسترن و لاله رسته‌اند
شعر کامل
اوحدی