لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3915

1. سخنوران که درین بوستان نوا سازند

2. کباب یکدگر از شعله های آوازند

3. مبین به چشم حقارت شکسته بالان را

4. که در گرفتن عبرت هزار شهبازند

5. چگونه کاسه پرزهر مرگ را نوشند

6. جماعتی که بدآموز نعمت ونازند

7. شوندکامروا چون دعای دامن شب

8. جماعتی که مشکین خطان نظربازند

9. هلاک کنج لب وگوشه های آن چشمم

10. که دلپذیر تر از گوشه های شیرازند

11. ز رفتگان ره دشوار مرگ شد آسان

12. گذشتگان پل این سیل خانه پردازند

13. نمی رسند به معراج گفتگو صائب

14. جماعتی که به دعوی بلند پروازند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* بلبلان چمن عشق تو همچون سوسن
* همه تن جمله زبانند ولی خاموشند
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* شمع عالم بود لطف چاره گر
* شمع را پروانه کردی عاقبت
شعر کامل
مولوی
* مكن ملاحظه از کشتنم که روز جزا
* ز رشک نام تو را بر زبان نخواهم برد
شعر کامل
نظیری نیشابوری