لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 414

1. نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان را

2. تپیدن مشق پروازست دلهای پریشان را

3. چنان از دیدن وضع جهان آشفته گردیدم

4. که جمعیت شمارد دیده ام خواب پریشان را

5. چراغ صبح صادق روشن از خورشید تابان شد

6. گل از چاک گریبان سر برآرد صدق کیشان را

7. دل آزاری ندارد جز خجالت حاصل دیگر

8. نمک شد آب تا بر زخم آمد سینه ریشان را

9. عجب دارم به هوش آیند حیران ماندگان تو

10. اگر محشر نمکدان بشکند در چشم، ایشان را

11. خیال آشنا رویی که می گردد به گرد من

12. ز من بیگانه خواهد کرد صائب قوم و خویشان را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ساروان بار من افتاد خدا را مددی
* که امید کرمم همره این محمل کرد
شعر کامل
حافظ
* من این تار نگه را حلقه حلقه می‌کنم اما
* شکاری را که من دیدم زیاد است از کمند من
شعر کامل
وحشی بافقی
* دل رام دستت شد ولی بر وی میفشان آستین
* ترسم که ناگه رم دهی این مرغ دست آموز را
شعر کامل
وحشی بافقی