صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 4237

1. اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بود

2. هرقطره اش ستاره صبح اثر بود

3. در حسرت قلمرو آرام سوختیم

4. چون آفتاب چند کسی دربدر بود

5. گوهرنمای جوهر ذاتی خویش باش

6. خاکش به سر که زنده به نام پدر بود

7. عمر دراز سرو به اقبال سر کشی است

8. خون گل پیاده به طفلان هدر بود

9. قاصد به گرد جذبه عاشق نمی رسد

10. بند قبای گرمروان بال و پر بود

11. از جوش العطش ننشیند به آب تیغ

12. خون کسی که تشنه لب نیشتر بود

13. تا چند جنس یوسفی طالع مرا

14. خاک غم از غبار کسادی به سر بود

15. صائب ز اشک هرزه درا درحساب باش

16. طفلی که شوخ چشم بود پرده دربود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* قسمت منصور از دار فنا خمیازه بود
* من کشیدم گوش تا گوش این کمان سخت را
شعر کامل
صائب تبریزی
* این که تو داری قیامتست نه قامت
* وین نه تبسم که معجزست و کرامت
شعر کامل
سعدی
* غم جهان مخور و پند من مبر از یاد
* که این لطیفه عشقم ز ره روی یادست
شعر کامل
حافظ