صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 4389

1. در راه توهر کس دل ودین باخته باشد

2. از زنگ خودی آینه پرداخته باشد

3. چون تیر خدنگی که پر وبال ندارد

4. ناقص بود آن سرو که بی فاخته باشد

5. در بزم نگاری که ز خود صبر ندارد

6. در خلوت آیینه چه پرداخته باشد

7. پروای زبان بازی شمشیر ندارد

8. هر کس ز تحمل سپر انداخته باشد

9. در عین تمامی بود آماده نقصان

10. هر ساده عذاری که چو مه ساخته باشد

11. چون سایه زمین گیر بود روز قیامت

12. سروی که در اینجا علم افراخته باشد

13. از عشق شود پاک دل ز قید علایق

14. ناقص بود آن سیم که نگداخته باشد

15. در آب حیات آمده بر سنگ سبویش

16. در بحر حبابی که نفش باخته باشد

17. از طایر بی بال وپر ما چه گشاید

18. سیمرغ به جایی که پر انداخته باشد

19. معمور بود خاطر آن کس که چو صائب

20. با گوشه ویرانه دل ساخته باشد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز هر سو شاخ گیسو شانه می‌کرد
* بنفشه بر سر گل دانه می‌کرد
شعر کامل
نظامی
* سحر شکفته تر از گل ز خواب برخیزد
* به دست طفل گذارند چون حنا در خواب
شعر کامل
صائب تبریزی
* چرا حافظ چو می‌ترسیدی از هجر
* نکردی شکر ایام وصالش
شعر کامل
حافظ