صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 5491

1. گر چه بی ثمر مانند سرو و بید و شمشادم

2. زسنگ کودکان آسوده از پیوند آزادم

3. خوشا صیدی که داند کیست صیادش من آن صیدم

4. که از ذوق گرفتاری ندانم کیست صیادم

5. ز گفت و گوی سرد ناصحان برخود نمی لرزم

6. که از سنگ ملامت عشق افکنده است بنیادم

7. اگر چه خویش را گم کردم از نسیان پیریها

8. به این شادم که ایام جوانی رفت از یادم

9. در اصلاحم عبث اوقات ضایع می کند گردون

10. من آن طفلم که از شوخی معلم کرد آزادم

11. چه تهمت بر فلک بندم چرا از دیگران نالم

12. که من در پیچ و تاب از جوهر خود همچو فولادم

13. ز بیکاری نمی آیم به کار هیچ کس صائب

14. نمی دانم چه حکمت بود ایزد را در ایجادم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* کمی نیست در بخشش دادگر
* فزونی بخوردست انده مخور
شعر کامل
فردوسی
* نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست
* چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم
شعر کامل
حافظ
* من آن زمان ز دل چاک چاک شستم دست
* که شانه راه در آن زلف عنبرافشان یافت
شعر کامل
صائب تبریزی