صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 565

1. آب حیوان زند آب در میخانه ما

2. می گزد خضر لب از حسرت پیمانه ما

3. از سر شیشه اگر پنبه بگیرد ساقی

4. گل ابری شود از گریه مستانه ما

5. در دل ما نبود منزلتی دنیا را

6. گنج افتاده ز طاق دل ویرانه ما

7. دانه سوخته خال، پر و بال رساند

8. بر لب کشت همان خال بود دانه ما

9. چند از دور کسی دست بر آتش دارد؟

10. رشته فرسود ادب شد پر پروانه ما

11. صائب از بس که پریشانی خاطر جمع است

12. جغد وحشت کند از سایه ویرانه ما


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بر لعل لبت جان ز سر شرق فشاندن
* سهل است ولی زیره به کرمان نتوان برد
شعر کامل
کمال خجندی
* چو خورشید زان چادر قیرگون
* غمی شد بدرید و آمد برون
شعر کامل
فردوسی
* شاه و گدا به دیده دریادلان یکی است
* پوشیده است پست و بلند زمین در آب
شعر کامل
صائب تبریزی