صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 6022

1. سر به زانوماندگان را طاق می گردد سخن

2. چون مه نو شهره آفاق می گردد سخن

3. می کند جمعیت دل گفتگو را منتظم

4. از پریشان خاطری اوراق می گردد سخن

5. گر بیفشارند پای خامه را ارباب فکر

6. زود با عرش برین هم ساق می گردد سخن

7. بکر معنی را بود در سادگی حسن دگر

8. بی صفا از زیور اغراق می گردد سخن

9. می کند گه در مزاج سردمهران کار زهر

10. گاه زهر غصه را تریاق می گردد سخن

11. می کند این آب روشن را روان استادگی

12. از تأمل شهره آفاق می گردد سخن

13. رشته را اندازد از چشم گهر صائب گره

14. ناگوار طبع از اغلاق می گردد سخن


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* یکی از عقل می‌لافد یکی طامات می‌بافد
* بیا کاین داوری‌ها را به پیش داور اندازیم
شعر کامل
حافظ
* کنون که از کمر کوه موج لاله گذشت
* بیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت
شعر کامل
صائب تبریزی
* یا رب آن آهوی مشکین به ختن بازرسان
* وان سهی سرو خرامان به چمن بازرسان
شعر کامل
حافظ