لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 6392

1. دایم به یک قرار بود مشت خار من

2. چون آشیان خوش است خزان و بهار من

3. گرد یتیمی گهر آفرینشم

4. بر هیچ دیده بار نباشد غبار من

5. از ابر، تخم سوخته افسرده تر شود

6. مرهم چه می کند جگر داغدار من

7. بر روی هم گذاشته ام دست چون صدف

8. گوهر شود یتیم ز جیب و کنار من

9. چون عقده های آبله از پاک گوهری

10. موقوف زخم خار بود نوبهار من

11. خوابم بود به دولت بیدار همعنان

12. بر راه کبک خنده زند کوهسار من

13. کشتی در آب گوهر من کار می کند

14. دریا ترست از گهر آبدار من

15. صائب مرا به باغ و بهار احتیاج نیست

16. باغ و بهار من بود از خارخار من


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* امشب که از فروغ رخش، لاله داغ بود
* شبنم، سپند مجمر گلهای باغ بود
شعر کامل
حزین لاهیجی
* گه سبو زنم بر سنگ، گه به پای خم افتم
* ساقیا مرنج از من عالم جوانیهاست
شعر کامل
صائب تبریزی
* هر چند که گردید چو کافور مرا موی
* دل سرد نگردید ز دنیا سرمویی
شعر کامل
صائب تبریزی