صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 6446

1. من که در فردوس افتادم به نقد از یاد او

2. بی نیازم از تمنای بهشت آباد او

3. از سر کون و مکان آزاد برخیزد چو سرو

4. بر سر هر کس که افتد سایه شمشاد او

5. رتبه بیداد او بالاترست از التفات

6. وای بر آن کس که دارد شکوه از بیداد او

7. آدم مسکین به یک خامی که در فردوس کرد

8. چاک شد چون دانه گندم دل اولاد او

9. می تواند داد صائب آسمان را خاکمال

10. هر که را بر کوه باشد پشت از امداد او


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* صاف چون آیینه می باید شدن با خوب و زشت
* هیچ چیز از هیچ کس در دل نمی باید گرفت
شعر کامل
صائب تبریزی
* فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم
* بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
شعر کامل
حافظ
* بهر جائی که خون راند این تن پاک
* گیاه مهر، خواهد رستن از خاک
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی