صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 6792

1. به توحید خدا همچون الف گویاست تنهایی

2. دویی در پله شرک است و بی همتاست تنهایی

3. تجرد پیشگان را نیست کثرت مانع از وحدت

4. که در دریای لشکر چون علم تنهاست تنهایی

5. به اندک سختیی رو از تو گردانند همراهان

6. روی گر در دهان اژدها همپاست تنهایی

7. حدیث قاف و عنقا را مدان افسانه چون طفلان

8. که کوه قاف کنج عزلت و عنقاست تنهایی

9. دل رم کرده هر کس را بود در سینه، می داند

10. که صحبت دامگاه و دامن صحراست تنهایی

11. تجرد شهپر پرواز گردون شد مسیحا را

12. زمین گیرست جمعیت، فلک پیماست تنهایی

13. چو مرغ خانگی بر گرد آب و گل نمی گردد

14. همای خوش نشین اوج استغناست تنهایی

15. چو بوی گل که در آغوش گل با گل نیامیزد

16. اگر چه هست در دنیا، نه در دنیاست تنهایی

17. ز خود دورافکند چون نافه صائب سایه خود را

18. غزال وحشی دامان این صحراست تنهایی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گرچه ز شعله کشد خنجر بیداد شمع
* روی وفا تافتن عادت پروانه نیست
شعر کامل
جامی
* ضرورتست که پیش تو پنجه نگشایم
* مرا که قوت بازوی زورمند تو نیست
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* قطره آبی که دارد در نظر گوهر شدن
* از کنار ابر تا دریا تنزل بایدش
شعر کامل
صائب تبریزی