سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 114

1. تشنه خود را دمی، لعل تو، آبی نداد

2. خلوت ما را شبی، شمع تو، تابی نداد

3. خواست که از گوشه خواب، درآید به چشم

4. خانه، خیال تو داشت، مدخل خوابی نداد

5. مست شدم بر درش، باز به یک جرعه می

6. حرمت مستی نداشت، داد خرابی نداد

7. آمدمش تشنه لب، بر لب دریای وصل

8. بر لب دریا مرا، شربت آبی، نداد

9. بر سر خوانش شبی، رفتم و کردم سوال

10. هیچ صلایی نزد، هیچ جوابی نداد

11. هیچ دلی در نیافت، نعمت روز وصال

12. تا به فراقش نخست، تاب عذابی نداد

13. نیست متمع کسی، کانچه بدست آمدش

14. در ره شاهد نباخت، یا به شرابی نداد

15. آنکه سر کوی اوست، عین روان را سراب

16. وعده سلمان چرا، جز به سرابی نداد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* من اول روز دانستم که با شیرین درافتادم
* که چون فرهاد باید شست دست از جان شیرینم
شعر کامل
سعدی
* اگر چه دوست به چیزی نمی‌خرد ما را
* به عالمی نفروشیم مویی از سر دوست
شعر کامل
حافظ
* ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست
* گر امید وصل باشد همچنان دشوار نیست
شعر کامل
سعدی