سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 179

1. سلام حال بیماران رسانیدن صبا داند

2. ولی او نیز بیمارست و می‌ترسم که نتواند

3. صبا شوریده سودای زلف اوست می‌ترسم

4. که گستاخی کند ناگه بران در، حلقه جنباند

5. هوس دارم که درپیچم میانه نامه‌اش خود را

6. چه می‌پیچم درین سودا مرا چون او نمی‌خواند

7. اگر صدباره گرداند به سر چون خامه کاتب را

8. محال است این که تا باشد سر از خطش بپیچاند

9. سخن در شرح هجرانش، چه رانم کاندر میدان؟

10. قلم کو می‌رود چون آب، بر جا خشک می‌ماند

11. به مشتاقان خود وقتی که لطفش نامه فرماید

12. چه باشد نام درویشی اگر در نامه گنجاند

13. نهاده چشم بر راه است سلمان تا کجا بادی

14. ز راهش خیزد از گرد رهش بر دیده بنشاند؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز راه نسبت هر روح با روح
* دری از آشنایی هست مفتوح
شعر کامل
وحشی بافقی
* نیستی آگه چه گویم مر تو را من؟ جز همانک
* عامه گوید «نیستی آگه ز نرخ لوبیا»
شعر کامل
ناصرخسرو
* تاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای تو
* پرده غنچه می‌درد خنده دلگشای تو
شعر کامل
حافظ