سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 207

1. دی دیده از خیال رخش بازمانده بود

2. گلگون اشک در طبلش گرم رانده بود

3. افتاده بود دل به خم چین زلف او

4. شب بود و ره دراز هم آنجا بمانده بود

5. دل رفته بود و ما پی دل تا بکوی دوست

6. بردیم از آنکه او همه ره خون فشانده بود

7. دل دیده خواست تا ببرد، خون گرفته بود

8. جان خواست خواستم بدهم، غم ستانده بود

9. می‌خواستم که عمر عزیزت کنم نثار

10. نقدی عزیز بود ولیکن نمانده بود

11. در خطا شده ز خال سیاه مبارکش

12. کش نیش لب طره سلمان نشانده بود

13. خالش به جای خویش گرفتم، نشسته بود

14. بیگانه خط نامه سیه را که خوانده بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* حافظا در کنج فقر و خلوت شب‌های تار
* تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور
شعر کامل
حافظ
* ملامتگوی بی‌حاصل ترنج از دست نشناسد
* در آن معرض که چون یوسف جمال از پرده بنمایی
شعر کامل
سعدی
* در کار گلاب و گل حکم ازلی این بود
* کاین شاهد بازاری وان پرده نشین باشد
شعر کامل
حافظ