1. برخیز و برو باده بیار ای پسر خوش

2. وین گفت مرا خوار مدار ای پسر خوش

3. باده خور و مستی کن و دلداری و عشرت

4. و اندوه جهان باد شمار ای پسر خوش

5. رنج و غم بیهوده منه بر دل و بر جان

6. و آن چت بنخارد بمخار ای پسر خوش

7. خواهی که بود خاک درت افسر عشاق

8. در باده فزون کن تو خمار ای پسر خوش

9. ناموس خرد بشکن و سالوس طریقت

10. وز هر دو برآور تو دمار ای پسر خوش

11. زهد و گنه و کفر و هدی را همه در هم

12. در باز به یک داو قمار ای پسر خوش

13. تا زنده شود مجلس ما از رخ و زلفت

14. در مجلس ما مشک و گل آر ای پسر خوش

15. از جان و جوانی نبود شاد سنایی

16. تا دل نکند بر تو نثار ای پسر خوش

17. صد سجدهٔ شکر از دل و از جان به تو آرد

18. او را ز چه داری تو فگار ای پسر خوش