سنایی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 302

1. قومی که به افلاس گراید دل ایشان

2. جز کوی حقیقت نبود منزل ایشان

3. وقتی که شود کار برایشان همه مشکل

4. جز باده بگو حل که کند مشکل ایشان

5. گر چند قدیمست خلاف گل و آتش

6. با آتش عشق‌ست موافق گل ایشان

7. با قافلهٔ مفلسی و مرحلهٔ عشق

8. جز بار ملامت نکشد محمل ایشان

9. پیدا ز صفاتست و نهانست معانی

10. در نفس عزیز و نفس مقبل ایشان

11. جز تربیت و تمشیت و صدق و صفا نیست

12. پیرایه و سرمایهٔ جان و دل ایشان


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در چمن چون از خمار باده گردم بی قرار
* تاک از دست نوازش می دهد تسکین مرا
شعر کامل
صائب تبریزی
* نگاه من به تو و دیگران به خود مشغول
* معاشران ز می و عارفان ز ساقی مست
شعر کامل
سعدی
* در کنج قفس چند کنی بال فشانی؟
* بس نیست ترا آنچه ز پرواز کشیدی؟
شعر کامل
صائب تبریزی