سیف فرغانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 236

1. دوشم اسباب عیش نیکو بود

2. خلوتم با نگار دلجو بود

3. اندرآن خلوت بهشت آیین

4. غیر من هرچه بود نیکو بود

5. با دلارام من مرا تا روز

6. سینه بر سینه روی بر رو بود

7. سخنش چاشنی شکر داشت

8. دهنش پسته سخن گو بود

9. نکنی باور ار ترا گویم

10. که چه سیمین بروسمن بو بود

11. بود دردست شاه چون چوگان

12. آنکه درپای اسب چون گو بود

13. آسیای مراد را همه شب

14. سنگ بر چرخ وآب درجو بود

15. من بنور جمال او خود را

16. چون نکو بنگریستم او بود

17. زنگی شب چراغ ماه بدست

18. پاسبان وار بر سر کو بود

19. دوری ازدوست، سیف فرغانی

20. گر زتو تا تو یک سر مو بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چو از کوه بفروخت گیتی فروز
* دو زلف شب تیره بگرفت روز
شعر کامل
فردوسی
* ناصح از بیهودگی آبروی خویش برد
* بوی خون آید ز افغان مرغ بی هنگام را
شعر کامل
صائب تبریزی
* به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم
* شمایل تو بدیدم نه صبر ماند و نه هوشم
شعر کامل
سعدی