شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 122

1. هفت دریا شبنمی از بحر بی‌ پایان ما است

2. جان عالم نفخهٔ ارواح آن جانان ما است

3. در خرابات مغان مستیم و جام می به دست

4. های و هوی عاشقان از نعرهٔ مستان ما است

5. موج دریائیم و عین ما و او هر دو یکی است

6. آبرو گر بایدت از ما بجو کان آن ما است

7. مدتی شد تا به جان فرمان سلطان می ‌بریم

8. این زمان سلطان ما فرمانبر فرمان ما ‌است

9. گنج اگر جوئی بیا کنج دل ویران بجو

10. ز انکه گنج کنت کنزاً در دل ویران ما است

11. سید مستان به صد جان دوست می ‌داریم ما

12. ز انکه رند سر خوش است و یاری از یاران ما است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بر برگ گل به خون شقایق نوشته‌اند
* کان کس که پخته شد می چون ارغوان گرفت
شعر کامل
حافظ
* حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
* محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند
شعر کامل
حافظ
* غرق تمنای توام موجی ز دریای تو ام
* من نخل سرکش نیستم تا خانه در ساحل کنم
شعر کامل
رهی معیری