لینک اشتراک گذاری
کپی شد
شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 335

1. در آینهٔ عالم تمثال صفات اوست

2. از روی مسمی بین آن اسم که ذات اوست

3. سِری که تو را گفتم با عقل مگو ای دل

4. این راز درون ما بیرون ز جهات اوست

5. دیریست پر از صورت ترسا بچه ای در وی

6. هر نقش که می بینی معنی منات اوست

7. این مجلس رندان است ما عاشق سرمستیم

8. جامیست وجود ما باده ز صفات اوست

9. در دامن درد آویز گر طالب دریائی

10. زیرا که دل مسکین این درد نجات اوست

11. گر کشته شوم در عشق از مرگ نیندیشم

12. خود مردهٔ درد او زنده به حیات اوست

13. تکبیر فنا گفتن بر هر چه سوی الله است

14. در مذهب این سید آغاز صلات اوست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ندارم گر چه در خرمن پر کاهی، به این شادم
* که رزق خوشه چین باشد زبان گندمین از من
شعر کامل
صائب تبریزی
* دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم
* باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی
شعر کامل
سعدی
* هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود
* وارهد از حد جهان بی‌حد و اندازه شود
شعر کامل
مولوی