شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 435

1. تا که سودای خیالش در سویدا جا گرفت

2. چون سر زلفش وجودم مو به مو سودا گرفت

3. در هوایش چون بنفشه ما ز پا افتاده ایم

4. نرگسش عین عنایت از سر ما وا گرفت

5. چشم ما بر پردهٔ دیده خیالش نقش بست

6. خوش نگاری لاجرم در دیدهٔ ما جا گرفت

7. روضهٔ رضوان نجوید میل جنت کی کند

8. هر که در میخانهٔ ما همچو ما مأوا گرفت

9. ما به جاروب مژه خاک درش را رفته ایم

10. گرد و خاک آن در او ، دامَن ما را گرفت

11. آب چشم ما به هر سو رو نهاده می رود

12. لاجرم از آب چشم ما جهان دریا گرفت

13. سید ما گر جفائی می کند ما بنده ایم

14. بندگان را کی رسد بر شاه بی همتا گرفت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* دست و پا گم میکنم زان نرگس نیلوفری
* من که عمری شد بلای آسمانی می کشم
شعر کامل
صائب تبریزی
* نبخشود بر حال پروانه شمع
* نگه کن که چون سوخت در پیش جمع
شعر کامل
سعدی
* تسلی دل خود می‌دهم به ملک محبت
* گهی به دانهٔ اشکی، گهی به شعله آهی
شعر کامل
فروغی بسطامی