شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 437

1. عشق دلبر در دل ما جا گرفت

2. خانه خالی دید از آن مأوا گرفت

3. عاشق مستیم و در کوی مغان

4. عاقلان را کی بود بر ما گرفت

5. هر کسی دستی و دامانی دگر

6. دست ما دامان بی همتا گرفت

7. مبتلائیم و بلا جوئیم ما

8. از بلا این کار ما بالا گرفت

9. آب چشم ما به هر سو رو نهاد

10. لاجرم گرد جهان دریا گرفت

11. عقل اگر ره را غلط کرد و برفت

12. کی کند بینا ، بنا بینا گرفت

13. سید ما از همه عالم گرفت

14. درگه یکتای بی همتا گرفت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بلبل نطقش به ناز غنچهٔ لب کرد باز
* گشت ز مل عارضش همچون گل کام‌کار
شعر کامل
خاقانی
* نرگس مست تو گر باده چنین پیماید
* نیست ممکن که ز مجلس برود هشیاری
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* رزق اگر بر آدمی عاشق نمی باشد، چرا
* از زمین گندم گریبان چاک می آید برون؟
شعر کامل
صائب تبریزی