شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 492

1. حاصلم از دین و دنیا او بود

2. این چنین خوش حاصلی نیکو بود

3. در دو آئینه یکی چون رو نمود

4. دو نماید آن یکی نی دو بود

5. صوفیانه جامه را شوئیم پاک

6. کار ما پیوسته شست وشو بود

7. جام می در دوره می گردد مدام

8. خوش بود آن دَم که همدم او بود

9. آینه گر چه دو رو باشد ولی

10. در دو رویش روی او یک رو بود

11. یک سر موئی نمی یابی از او

12. تا حجاب تو سر یک مو بود

13. سید ما از عرب پیدا شده

14. شاه ترکستان برش هندو بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* من دلی ‌دارم ز عشقش گرم و پیش او شوم
* تا مگر بنشاند این گرمی به کافور و گلاب
شعر کامل
امیر معزی
* مردمی و رادمردی زو همی بوید بطبع
* همچنان کز کلبه عطار بوید مشک و بان
شعر کامل
فرخی سیستانی
* گر دست دهد دامن آن سرو روانم
* آزاد شود دل ز غم هر دو جهانم
شعر کامل
فروغی بسطامی