وحشی بافقی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 202

1. چرا خود را کسی در دام سد بی نسبت اندازد

2. رود با یک جهان نا اهل طرح صحبت اندازد

3. حذر از صحبت او باش اگر خود یک نفس باشد

4. که گر خود پادشاهی کثرت اندر حرمت اندازد

5. نگه دار آب و رنگ خویش ای یاقوت پر قیمت

6. که بی آبی و بی رنگی خلل در قیمت اندازد

7. چو باشد باده در خم تلخی و حالی دگر دارد

8. تصرف کردن بادیش از کیفیت اندازد

9. خلاف عقل باشد می نخورده جامه آلود

10. برد خود را کسی در شاهراه تهمت اندازد

11. تو و مارا وداع حسن و عشق اولاست کاین صحبت

12. نه تنها حسن را ، سد عشق را از حالت اندازد

13. مجال گفت و گو تنگ است ، گو وحشی زبان در کش

14. همان به کاین نصیحتها به وقت فرصت اندازد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آن سرو که گویند به بالای تو ماند
* هرگز قدمی پیش تو رفتن نتواند
شعر کامل
سعدی
* شکرانه‌ای که شاه نکویان شدی به حسن
* می‌باید التفات به حال گدا کنی
شعر کامل
فروغی بسطامی
* صبر طلب می کنند از دل شیدا
* همچو براتی که بر خراب نویسند
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی