وحشی بافقی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 339

1. فراغت بایدت جا در سر کوی قناعت کن

2. سر کوی قناعت گیر تا باشی فراغت کن

3. به چندین گنج رنج و محنت عالم نمی‌ارزد

4. چرا باید کشیدن رنج عالم ترک راحت کن

5. اگر خواهی که هر دشوار آسان بگذرد بر تو

6. خدنگ جور گردون را لقب سهم سعادت کن

7. ازین بی همتان خواریست حاصل اهل حاجت را

8. اگر خواهی که خود را خوارسازی عرض حاجت کن

9. اگر کوتاه خواهی از گریبان دست غم وحشی

10. چو من با کسوت عریان تنی خوگیر و عادت کن


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز ناله ای که کند خامه می توان دانست
* که کوه درد به دل صاحب سخن دارد
شعر کامل
صائب تبریزی
* بی پرده نقش صورت شیرین نگاشته است
* تا انتقام عشق چه با کوهکن کند
شعر کامل
صائب تبریزی
* از آن اهل دل در پی هرکسند
* که باشد که روزی به مردی رسند
شعر کامل
سعدی