لینک اشتراک گذاری
کپی شد
اهلی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 494

1. خوشباس که روزی گل امید برآید

2. روشن شود این ظلمت و خورشید برآید

3. بی نور نماند شب تاریک کس آخر

4. گر مه نبود صبر که ناهید برآید

5. دولت ز در میکده جو زانکه بجامی

6. درویش بصد حشمت جمشید برآید

7. گل یک دو سه روزیست بیا ساغر می گیر

8. سرمست گلی باش که جاوید برآید

9. از غیر مجو فیض محبت که محال است

10. وین میوه محال است که از بید برآید

11. یاران سخن راست همین است که گفتم

12. در باغ جهان هرچه بکارید برآید

13. نومید مشو اهلی از ایام که آخر

14. مقصود شود حاصل و امید برآید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* همه شادی و عشرت باشد، ای دوست
* در آن خانه که مهمانش تو باشی
شعر کامل
عراقی
* چو عطرسای شود زلف سنبل از دم باد
* تو قیمتش به سر زلف عنبری بشکن
شعر کامل
حافظ
* گفتمش زلف به خون که شکستی گفتا
* حافظ این قصه دراز است به قرآن که مپرس
شعر کامل
حافظ