امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 137

1. زلف تو به هر آب مصفا نتوان شست

2. الا که به خونابه دلها نتوان شست

3. هر شب من و از گریه سر کوی تو شستن

4. بدبختی این دیده که آن پا نتوان شست

5. دریا ز پی بخت بداز دیده چه ریزم

6. چون بخت بد خویش به دریا نتوان شست

7. عشق از دل ما کم نتوان کرد که ذاتی ست

8. چون مایه آتش که ز خارا نتوان شست

9. از دردی خم شوی مصلای من امشب

10. کز آب دگر این لته ما نتوان شست

11. نوشیم می و بر سر خود جرعه فشانیم

12. هر جای که جرعه چکد آنجا نتوان شست

13. ای دوست، به خسرو بر سان شربت دردی

14. کز زمزم کعبه دم سگ را نتوان شست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* دارم این یک چشمه کار از پیر کنعان یادگار
* چشم را از گریه در راه عزیزان باختن
شعر کامل
صائب تبریزی
* دور گردان را به احسان یاد کردن همت است
* ورنه هر نخلی به پای خود ثمر می افکند
شعر کامل
صائب تبریزی
* دنیا خوشست و مال عزیزست و تن شریف
* لیکن رفیق بر همه چیزی مقدمست
شعر کامل
سعدی