لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عراقی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 139

1. تماشا می‌کند هر دم دلم در باغ رخسارش

2. به کام دل همی نوشد می لعل شکر بارش

3. دلی دارم، مسلمانان، چو زلف یار سودایی

4. همه در بند آن باشد که گردد گرد رخسارش

5. چه خوش باشد دل آن لحظه! که در باغ جمال او

6. گهی گل چیند از رویش، گهی شکر ز گفتارش

7. گهی در پای او غلتان چو زلف بی‌قرار او

8. گه‌از خال لبش سرمست همچون چشم خونخوارش

9. از آن خوشتر تماشایی تواند بود در عالم

10. که بیند دیدهٔ عاشق به خلوت روی دلدارش؟

11. چنان سرمست شد جانم ز جام عشق جانانم

12. که تا روز قیامت هم نخواهی یافت هشیارش

13. بهار و باغ و گلزار عراقی روی جانان است

14. ز صد خلد برین خوشتر بهار و باغ و گلزارش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* خرد زان طیره گشت الحق مرا گفتا که با من هم
* به گز مهتاب پیمایی به گل خورشیداندایی
شعر کامل
انوری
* خداوند بهرام و کیوان و هور
* خداوند فر و خداوند زور
شعر کامل
فردوسی
* هیچ دانی که چرا پسته چنان می‌خندد
* زانکه گفتم که بدان پسته دهن می‌مانی
شعر کامل
خواجوی کرمانی