1. ای دوست الغیاث! که جانم بسوختی

2. فریاد! کز فراق روانم بسوختی

3. در بوتهٔ بلا تن زارم گداختی

4. در آتش عنا دل و جانم بسوختی

5. دانم که: سوختی ز غم عشق خود مرا

6. لیکن ندانم آنکه چه سانم بسوختی؟

7. می‌سوزیم درون و تو در وی نشسته‌ای

8. پیدا نمی‌شود، که نهانم بسوختی

9. زاتش چگونه سوزد پروانه؟ دیده‌ای؟

10. ز اندیشهٔ فراق چنانم بسوختی

11. سود و زیان من، ز جهان، جز دلی نبود

12. آتش زدی و سود و زیانم بسوختی

13. تا کی ز حسرت تو برآرم ز سینه آه؟

14. کز آه سوزناک زیانم بسوختی

15. بر خاک درگه تو تپیدم بسی ز غم

16. چو مرغ نیم کشته تپانم بسوختی

17. تا گفتمت که: کام عراقی ز لب بده

18. کامم گداختی و زبانم بسوختی