فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 371

1. سر چو بی عشقست ننک جان بود

2. دل که بی دردست نام آن بود

3. دل که در وی درد نبود کی دلست

4. جان چه سوزی نبودش کی جان بود

5. دل ندارد جان ندارد هیچ نیست

6. هر کسی که بیغم جانان بود

7. جان ندارد غیر آن کو روز و شب

8. آتش عشقیش اندر جان بود

9. دل ندارد غیر آنکو همچو من

10. داغ عشقی در دلش پنهان بود

11. دردها را عشق درمان میکند

12. گرچه درد عشق بیدرمان بود

13. داغها را عشق مرهم می‌نهد

14. زانکه داغ عشق مرهم‌دان بود

15. عشق باشد مرد را سامان و سر

16. خود اگرچه بیسر و سامان بود

17. عشق اگرچه خود ندارد خان و مان

18. عاشقانرا عشق خان و مان بود

19. آخر از عاشق جنون طاهر شود

20. دود آتش فیض چون پنهان بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* منع کمال از عاشقی جان برادر کی توان
* پند پدر مانع نشد رسوای مادر زاد را
شعر کامل
کمال خجندی
* گرفتم سال را پنهان کنی، با مو چه می سازی؟
* گرفتم موی را کردی سیه، با رو چه می سازی؟
شعر کامل
صائب تبریزی
* سرشکم آمد و عیبم بگفت روی به روی
* شکایت از که کنم خانگیست غمازم
شعر کامل
حافظ