لینک اشتراک گذاری
کپی شد
قاآنی_دیوانقصیده ها
قصیدهٔ شمارهٔ 91 - در زمان ولیعهدی شاهنشاه اسلام‌پناه ناصرالدین شاه غازی خلد الله ملکه فرماید : الا ای خمیده سر زلف دلبر
قصیدهٔ شمارهٔ 92 - در زمان ولیعهدی شاهنشاه ماضی محمد شاه غا‌زی طاب‌لله ثراه گوید : الحمد خدا را که ولیعهد مظفر
قصیدهٔ شمارهٔ 93 - د‌ر ستایش پا‌دشاه ماضی محمد شاه غازی طاب‌الله ثراه گوید : الحمد که از موهبت ایزد داور
قصیدهٔ شمارهٔ 94 - د‌ر ستایش امیرکبیر میرزا تقی خان رحمه‌الله فرماید : امسال عید اضحی با نصرت و ظفر
قصیدهٔ شمارهٔ 95 - د‌ر ستایش نور حدیقه احمدی فاطمه اخت علی‌بن‌موسی علیه‌السلام : ای به جلالت ز آفرینش برتر
قصیدهٔ شمارهٔ 96 - در ستایش زهره ی زهرای آسمان شهریاری عزیزالدوله که شاهنشاه ماضی را بهین د‌ختر و خسرو غازی را گرامی خواهر فرماید : ای طرهٔ مشکین تو همشیرهٔ قنبر
قصیدهٔ شمارهٔ 97 - گریز این قصیدهٔ د‌ر نسخهٔ دیگر به‌ نام امیر دیوان میر‌زا نبی خان ‌دیده شد لهذا از محل تغییر تحریر شد : ای طرهٔ مشکین تو با مشک پسرعم
قصیدهٔ شمارهٔ 98 - در ستایش شاهزاده ی رضوان و ساده شجاع السلطنه حسنعلی میرزا گوید : بحمدالله که باز از یاری گیهان خدا داور
قصیدهٔ شمارهٔ 99 - در ستایش شاهزادهٔ رضوان آرامگاه نواب فریدون میرزا طاب ثراه گوید : بستم به عزم پارس چو از ملک ری ‌کمر
قصیدهٔ شمارهٔ 100 - مطلع ثانی : کای ‌همچو ابر جود تو فایض به خشک و تر
قصیدهٔ شمارهٔ 101 - د‌ر تغزل و تشبیب : بس دلبرکانند به هر بوم و به هر بر
قصیدهٔ شمارهٔ 102 - در مرثیهٔ امیرزادهٔ فردوس و ساده فاطمه‌سلطان صبیهٔ امیر دیوان طاب ثراه : به هر بهارکل از زیرکل برآرد سر
قصیدهٔ شمارهٔ 103 - در مدح جناب میرزا آقاسی گوید : پیک دلارام دی درآمدم از در
قصیدهٔ شمارهٔ 104 - د‌ر ستایش و‌زیر بی‌‌نظیر کهف‌الادانی و الاقاصی جناب حاجی آقاسی گوید : چو حسن تربیت ‌گردد قرین با پاکی ‌گوهر
قصیدهٔ شمارهٔ 105 - د‌ر ستایش پادشاه رضوان جایگاه محمدشاه طاب الله ثراه و فتح خراسان گوید : چو زآشیانهٔ چرخ این عقاب زرین‌پر
قصیدهٔ شمارهٔ 106 - ‌در ستایش امیرکبیر و وزیر بی‌نظیر میرزا تقی خان طاب الله ثراه‌گوید : چو عید آمد و ماه صیام ‌کرد سفر
قصیدهٔ شمارهٔ 107 - در ستایش امیر با احتشام عزیز خان سردار کل نظام فرماید : خرم بهار من‌که ز عیداست تازه‌تر
قصیدهٔ شمارهٔ 108 - در تهنیت عید نوروز و مدح شاهنشاه فیروز محمد‌شاه غازی طاب‌الله ثراه گوید : در شب عید آن سمن عذار سمن‌بر
قصیدهٔ شمارهٔ 109 - د‌ر ستایش مهد کبری و ستر عظمی کافلهٔ‌الملک عاقلهٔ‌الدوله مام پادشاه : دلکا هیچ خبر داری‌ کان ترک پسر
قصیدهٔ شمارهٔ 110 - در ستایش شاهزاده رضوان و ساده شجاع السلطنه حسنعلی میرزا طاب ثراه و تخلص به معراج نبی صلعم گوید : دو سال بیش ندانم‌گذشت یاکمتر
قصیدهٔ شمارهٔ 111 - مطلع ثانی : شبی به عادت روز شباب عیش آور
قصیدهٔ شمارهٔ 112 - در تهنیت عید غدیر و ستایش شاهزاده ی بی‌نظیر فریدون میرزا طاب ‌ثراه ‌گوید : دوش چو شد بر سریر چرخ مدور
قصیدهٔ شمارهٔ 113 - مطلع ثانی : از دو محمد زمانه یافته زیور
قصیدهٔ شمارهٔ 114 - در ستایش نواب فریدون میراز طاب ثراه‌ گوید : دوشینه‌ کاین نیلی صدف‌ گشت ازکواکب پر درر
قصیدهٔ شمارهٔ 115 - من افکاره العالی : دی آمد از در من آن دلفریب پسر
قصیدهٔ شمارهٔ 116 - در ستایش پا‌دشاه جمجاه محمدشاه غازی و فتح خوارزم‌ گوید : رسید چه‌؟ خبر فتح‌کی رسید؟ سحر
قصیدهٔ شمارهٔ 117 - د‌ر منقبت هژبرالسالب اسد الله الغالب علی‌بن بیطالب علیه السّلام و فتح قلعه خیبر گوید : سحر چو زمزمه آغازکرد مرغ سحر
قصیدهٔ شمارهٔ 118 - مطلع ثانی : مباش غره دلا در جهان به فضل و هنر
قصیدهٔ شمارهٔ 119 - در ستایش پادشاه جمجاه ناصرالدین شاه خلدالله ملکه در زمان ولیعهدی گوید : سه هفته پیبشرک زین شبی به ماه صفر
قصیدهٔ شمارهٔ 120 - مطلع ثانی : زهی‌گرفته تیغ و سنان چه بحر و چه بر

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* از مشرق بناگوش خندید صبح پیری
* ما تیره روزگاران در سیر ماهتابیم
شعر کامل
صائب تبریزی
* به هیچ جا نرسد هرکه همتش پست است
* پرشکسته خس وخار آشیانه شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* سعدی به روزگاران مهری نشسته در دل
* بیرون نمی‌توان کرد الا به روزگاران
شعر کامل
سعدی