لینک اشتراک گذاری
کپی شد
حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 342

1. حجاب چهره جان می‌شود غبار تنم

2. خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم

3. چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست

4. روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم

5. عیان نشد که چرا آمدم کجا رفتم

6. دریغ و درد که غافل ز کار خویشتنم

7. چگونه طوف کنم در فضای عالم قدس

8. که در سراچه ترکیب تخته بند تنم

9. اگر ز خون دلم بوی شوق می‌آید

10. عجب مدار که همدرد نافه ختنم

11. طراز پیرهن زرکشم مبین چون شمع

12. که سوزهاست نهانی درون پیرهنم

13. بیا و هستی حافظ ز پیش او بردار

14. که با وجود تو کس نشنود ز من که منم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* گو شمع میارید در این جمع که امشب
* در مجلس ما ماه رخ دوست تمام است
شعر کامل
حافظ
* بیابان قناعت وسعتی دارد که هر موری
* نمی داند کم از ملک سلیمان چشم تنگش را
شعر کامل
صائب تبریزی
* به وصلش تا رسم صد بار بر خاک افکند شوقم
* که نو پروازم و شاخ بلندی آشیان دارم
شعر کامل
نظیری نیشابوری