حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 391

1. خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن

2. تا ببینم که سرانجام چه خواهد بودن

3. غم دل چند توان خورد که ایام نماند

4. گو نه دل باش و نه ایام چه خواهد بودن

5. مرغ کم حوصله را گو غم خود خور که بر او

6. رحم آن کس که نهد دام چه خواهد بودن

7. باده خور غم مخور و پند مقلد منیوش

8. اعتبار سخن عام چه خواهد بودن

9. دست رنج تو همان به که شود صرف به کام

10. دانی آخر که به ناکام چه خواهد بودن

11. پیر میخانه همی‌خواند معمایی دوش

12. از خط جام که فرجام چه خواهد بودن

13. بردم از ره دل حافظ به دف و چنگ و غزل

14. تا جزای من بدنام چه خواهد بودن


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز درد و داغ محبت مگو به مرده دلان
* تنور سرد، سزاوار بستن نان نیست
شعر کامل
صائب تبریزی
* یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد
* دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد
شعر کامل
حافظ
* هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیند
* بر آتش تو بجز جان او سپند مباد
شعر کامل
حافظ