حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 456

1. نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی

2. که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

3. من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش

4. که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

5. چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی

6. وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی

7. در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است

8. حیف باشد که ز کار همه غافل باشی

9. نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف

10. گر شب و روز در این قصه مشکل باشی

11. گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست

12. رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

13. حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد

14. صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تهیدستی سخن را رنگ دیگر می دهد صائب
* ندارد ناله جانسوز چون نی پر شکر باشد
شعر کامل
صائب تبریزی
* بهشتی روی من دارد به سویم گوشۀ چشمی
* ز نعمتهای جنّت قسمتم گردیده، بادامی
شعر کامل
حزین لاهیجی
* چگونه پیش تو ناید پری به شاگردی
* که مو به موی تو در علم غمزه استاد است
شعر کامل
فروغی بسطامی