لینک اشتراک گذاری
کپی شد
هلالی جغتایی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 166

1. ای کسانی که به خاک قدمش جا دارید

2. گاه گاه از من محروم شده یاد آرید

3. تا کی از حسرت او خیزم و بر خاک افتم؟

4. وقت آنست که از خاک مرا بردارید

5. گر ز نزدیک نخواهد که ببینم رویش

6. باری از دور به نظارهٔ او بگذارید

7. بی‌شمارند صف جمع غلامان در پیش

8. بنده را در صف آن جمع یکی بشمارید

9. گرد آن کوی سگانند بسی، بهر خدا

10. که مرا نیز در آن کوی سگی پندارید

11. بعد مردن سر من در سر کویش فگنید

12. ور توانید به خاک قدمش بسپارید

13. تا کی ای سنگ‌دلان مرگ هلالی طلبید؟

14. مُرد بیچاره، شما نیز همین انگارید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* به من ده آن می احمر، به مصر و یوسفانم بر
* که سیرم زین بیابان و ازین من و ازین سلوی
شعر کامل
مولوی
* شاخ عشق اندر ازل دان بیخ عشق اندر ابد
* این شجر را تکیه بر عرش و ثری و ساق نیست
شعر کامل
مولوی
* ناصحا، بیهوده می‌گویی که دل بردار ازو
* من به فرمان دلم کی دل به فرمان من‌ست؟
شعر کامل
هلالی جغتایی