جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 697

1. چو نی از ناله پیشم قصّۀ هجران فرو ریزد

2. دلم گردد ز غم خون خونم از مژگان فرو ریزد

3. ملایک بس که می گریند شبها از فغانِ من

4. عجب نبود که چون ابر از فلک باران فرو ریزد

5. از بس دامن کشان بر کشتگان خود گذشت آن گل

6. اگر دامن فشارد خونش از دامان فرو ریزد

7. چنان پر شد مرا سینه ز پیکان های آن بدخو

8. که گر تیغش درو چاک افگند پیکان فرو ریزد

9. هجوم عشق او بر جانم از هر سو بدان ماند

10. که بر خوان گدایی موکب سلطان فرو ریزد

11. چه زلفست آن که گر بادش بجنباند ز هر حلقه

12. هزاران دل فرو بارد، هزاران جان فرو ریزد

13. ز چشم اشک ریزم گر نویسد نکته ای جامی

14. ز نوکِ کلک او صد گوهر غلتان فرو ریزد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* باز خون دلم از دیده روان خواهد شد
* چشمم از هر مژه خونابه فشان خواهد شد
شعر کامل
جامی
* دارم به شاهی دسترس، کاو منبع فیض است و بس
* در سایهٔ بال مگس، شاهین پران پرورد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* چو خورشید تیغ از میان برکشید
* شب تیره گشت از جهان ناپدید
شعر کامل
فردوسی